TACDÎNÊN BÊ SİTÎ

TACDÎNÊN BÊ SİTÎ

Ne xewn bû ne xeyal bû û ne cin bûn ne hov bûn. Berî çend rojan li gerdûneke nenas de du mirov li parkekê li rêx min rûniştin. Yek 75-80 salî û yê din 25-30 salî bû. Hevûdu nasnedikirin. Li ser wan kursiyê parkê diaxivîn. Xal piştî temenê xorto pirsî şaş ma weke min û dûv re xorto bi zimanê evînê axivî:

          

            ___ Na lo! Welleh ez ji te bawer nakim! Tu herî kêm 50 salî yî. Wa xuya ye, mûyekî reş di pora te û di riha te de nemaye!

            ___ Nexêr xal nexêr, bi navê Yezdanê Dilovan hêj nebûme 30 salî!

            ___ Erê law bila weke te be tu rast dibêjî lê sedema spîbûna mûyên te, qurmiçokên çermên te çi ye?

            ___ Xal sedem, rihê min pîr bûye. Derdan ez xwarime, êşan ez kurmî kirime! Gelo tu nizane mirovên derdkêş ji Eyubê kurmgirtî bêhaltirin. Tu çavên min nabîne gelo xal? Her roj her şev para wan rondik in, hêsir in. Sedem ez im xal sedem tu yî sedem hinekî Elî ye hinekî Rojîn e hinekî jî çavên xezala min in…

BAZAR KESAD E…

Zivistana 1999an bû. Ez li qehweyeke Amedê li ser kursiyekî rûniştîbûm. Gumeguma sobayê bû. Ihtiyarek ji derve hêdî hêdî kete hundir. Pişta xwe xwar kiribû, destê wî li ser pişta wî gihati bûn hev. Bi dengekî zîz:

------- Selamineleykûm!

Civat pevre:

------- Eleykûm selam!

û bi gavên biçûk xwe gihande ber sobaya sor. Li ber sobayê destê xwe rakirin û dixwest destê seqemgirtî hinekî germ bibin. Sê-çar ciwanan: 

------ Apo tu bixêr hatî!

------ Hûn çi dibêjin?

------Me go hûn bixêr û xweşî hatin!

Çîroka Dirgê Û Xiyaneta Jinbiraya Wê

Carek ji cara rehmet li dê û babê gûhdaran.
        Hebû Tinebû...
Li deverek yê kurdistanê, malbatek xwedî heft kur û keçek hebû. Malbata Koçer ne niştecihê derekê bûn. Bihara li zozana zivistana li deştê dijiyan. Debara wan bi ajal xwedîkirinê derbas dibû. Erdnîgariya lê jiyan dikirin, xwedî robarên boş mêrg û kanî bûn. Wek hûn dizanin di koçeriyêde balav (berav-cilşoştin) li beravan dihatin şoştin.

Rojekê bûka malê û keçika malê diçin balav ê. Cilên xwe ên qirêj dikin parzonên xwe de, zeriga balavê danîn liser parzonê qesta çem kirin û çûn balavê. Demê kû gihiştin li ber çem, bûkê got, Dirgê (Dirê navê keça malêye) de ka here piştiyek dar bine da kû em agirê pêxin, ava xwe germ bikin û da em Cilên xwe bişon. Dirgê berê xwe da li wî beroyî ji bo dar komkirinê, piştiyê dara berhrev kir, lê hîn dirî li wir bû, Dirgê têr tûtirgê xwe jî xwarin. Hineke tûtirik ji bo jinbiraya xwe berhevkir û êxist tîka kirasê xwe.