Ben Kırşehir’liyim. Asimile olmuş bir kürt kızıyım. Babam kürt, annem kürt. Çocukluğum Ankara’nın Dikmen mahallesinde geçti. Küçükken annemin babamın konuşmalarından devrimcilerin mahallemize geldiklerini anlardık ama devrimin ne olduğunmu bilmezdik. Biraz daha büyüdük biz, büyürken tabi o güzel devrimciler asılmışlar, zindanlara atılmışlar, biç birini tanımadık görmedik. Daha doğrusu bize göstermediler. Kahramanları, kahramanlıklarını anlatamadılar, gizlediler. Neden mi, korkuyorlardı, kimden mi ? onları asanlardan, vuranlardan, zindana atanlardan. Onların bir adı var. Devlet..! devlete göre özgürlüklerini isteyenler haindi, yok edilmelilerdi. öyle de yaptılar. Tek hesap edemedikleri örgütledikleri. Özgürlük sevdalılarının yıllarca davalarını sürdürebildiklerini. Neyse ben bu derin yaradan bahsetmeyeceğim. Kendi yaramdan, o zamanlardaki gibi öldürücü değil ama yakıcı yaramdan. Benim de kanayan bir yaram var. Yaramı adlandırdım. ‘’Bizden sizden’’
